Szkoła szwedzka w ekonomii (nazywana też szkołą sztokholmską) – kierunek w ekonomii zapoczątkowany na przełomie XIX i XX wieku przez szwedzkiego ekonomistę Knuta Wicksella. Szkoła ta skupiała wielu spośród najwybitniejszych szwedzkich ekonomistów, wśród nich dwóch laureatów Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii. Uczeni związani ze szkołą sztokholmską prowadzili badania dotyczące funkcjonowania gospodarki, równowagi ogólnej, wymiany międzynarodowej, ekonomiki krajów rozwijających się. thumb|right|150px|Gunnar Myrdal Przedstawiciele szkoły szwedzkiej w ekonomii: Knut Wicksell Bertil Ohlin - laureat Nagrody Nobla w 1977 r. Gunnar Myrdal - laureat Nagrody Nobla w 1974 r. Erik Robert Lindahl Gustav Cassel Erik Lundberg Rudolf Meidner thumb|right|150px|Bertil Ohlin Szkoła szwedzka w ekonomii a państwo dobrobytu Teorie społeczno-gospodarcze głoszone przez ekonomistów ze szkoły sztokholmskiej, zwłaszcza przez Gunnara Myrdala, przyczyniły się do rozwoju państwa dobrobytu w Szwecji. Uczeni związani z tą szkołą postulowali aktywną rolę państwa w dziedzinie gospodarki oraz podkreślali znaczenie sektora publicznego. Należy jednak zaznaczyć, że nie wszyscy przedstawiciele szkoły utożsamiali się z socjaldemokracją. Sam założyciel szkoły Knut Wicksell był radykalnym liberałem.