Stary budynek szkoły przekazano siostrom Służebniczkom z przeznaczeniem na ochronkę (dom dziecka).
Lata międzywojenne Z powodu kryzysu gospodarczego i trudności ze zdobyciem opału, zimą 1919 roku trzykrotnie zawieszano naukę w szkole. W 1925 Kuratorium Krakowskiego Okręgu Szkolnego zreorganizowało szkołę dwuklasową i przekształciło ją w siedmioklasową. Gmina miasta Krakowa była zobowiązana do wzniesienia, wyposażenia i utrzymania budynku. Rok później utworzono Komitet Rodzicielski, który wraz z Radą Pedagogiczną zaopatrywał szkołę w przybory i pomoce naukowe, a dzieciom z rodzin najuboższych kupował ubrania oraz opłacał im wyjazdy na kolonie. W trosce o zdrowie dzieci pierwsze badania uzębienia przeprowadzono 1928 roku, zaś dwa lata później uczniowie mieli już zapewnioną stałą opiekę lekarza, dentysty i pielęgniarki. W 1929 roku do szkoły doprowadzono elektryczność, dwa lata później (1931) dobudowano piętro w środkowej części budynku, pozyskując w ten sposób pięć dodatkowych sal lekcyjnych. W 1932 do szkoły doprowadzono kanalizację, kończąc w ten sposób proces adaptacji placówki do nowoczesnej oświaty. Do najbardziej wzruszających momentów w historii szkoły doszło 5 maja 1935 r., kiedy to ksiądz Jan Matyasik poświęcił sztandar szkoły.