250px|thumb|Żyzna buczyna niżowa z perłówką jednokwiatową w runie.
Żyzna buczyna niżowa, buczyna pomorska (Galio odorati-Fagetum Rübel 1930 ex Sougnez et Thill 1959, syn. Melico-Fagetum) – syntakson w randze zespołu roślinności, reprezentujący jedno ze zbiorowisk lasów bukowych.
Charakterystyka Jest to las bukowy wykształcający się na glebach świeżych, brunatnych wyługowanych lub płowych, charakteryzujący się stosunkowo bujnym i bogatym runem, budowanym przez typowe gatunki dla eutroficznych siedlisk leśnych. Znamienny jest udział w runie gatunków z rodzaju żywiec (Dentaria). Lasy zajmują siedliska nizinnego lasu świeżego, rzadziej lasu wilgotnego. Zbiorowiska żyznej buczyny niżowej mają najczęściej strukturę czterowarstwową. W drzewostanie żyznej buczyny niżowej dominuje buk zwyczajny (Fagus sylvatica), niekiedy obok buka w nieznacznej domieszce może występować: dąb bezszypułkowy (Quercus petraea), klon jawor (Acer pseudoplatanus), grab zwyczajny (Carpinus betulus) i inne gatunki liściaste, a w płatach uboższych także sosna zwyczajna (Pinus sylvestris). W warstwie krzewów występuje wiciokrzew suchodrzew (Lonicera xylosteum).