Zwarcie akwenu przez zespół trzech zapór wodnych doprowadziło do podniesienia się poziomu wody i zalania okolicznych bagien, strumieni i górnego odcinka Serpentine River. Głębokość jeziora wzrosła do około 20 m. Górne, strome odcinki strumieni były jedynymi obszarami nieprzekształconymi w wyniku zalania jeziora Pedder.
Pod koniec lat 70. XX wieku, przed załamaniem się liczebności populacji, gatunek licznie występował w zbiorniku retencyjnym. W pobliżu brzegu znajdowały się szkółki dla młodych osobników, a dorosłe sztuki obserwowano w strumieniach wpadających do jeziora. Ostatni zasięg występowania ryb znajdował się w dolnych biegach strumieni, gdzie woda wolno płynęła w meandrujących potokach. Przeważnie dno było piaszczyste, a brzegi porośnięte gęstą roślinnością.