Dotarł do Wysp Salomona, odkrytych w połowie XVI w. (Álvaro de Mendaña de Neyra), od tego czasu nieodwiedzanych przez żeglarzy, i Luizjadów – niewielkiego archipelagu u północno-wschodnich wybrzeży Nowej Gwinei. Trasa powrotna wiodła przez Archipelag Malajski, Mauritius i wokół Przylądka Dobrej Nadziei. Była to niewątpliwie jedna z najważniejszych wypraw XVIII wieku, poznano dokładniej geografię Oceanii, dzięki obecności naukowców zgromadzono cenne zbiory przyrodniczo-etnograficzne. W latach 1771–1772 ukazała się jego relacja o wyprawie pt. Voyage autour du monde par la frégate de roi La Boudeuse et la flute L'Étoile (polskie wyd. Podróż Bougainville’a dookoła świata, 1962).
W 1772 Bougainville został mianowany sekretarzem Ludwika XV, w czasie amerykańskiej wojny o niepodległość dowodził francuską eskadrą pomocniczą, w 1780 mianowany marszałkiem polnym.
Jego imieniem nazwano: największą wyspę w archipelagu Wysp Salomona (Wyspa Bougainville’a), cieśninę w archipelagu Nowe Hebrydy (Cieśnina Bougainville’a), rów oceaniczny (Rów Bougainville’a) w dnie Morza Salomona i roślinę (bugenwilla).
Bibliografia