Po południu tego samego dnia w lasach starachowickich, w rejonie Piotrowego Pola, zebrała się część dywizjonu z dwoma działami. Na rozkaz dowódcy dywizji rozwiązano dywizjon, zniszczono działa i sprzęt. Żołnierze dywizjonu małymi grupkami starali się dostać za Wisłę, udało się to nielicznym. Mjr Szmendziak-Szymański dotarł do Lwowa, tam na wiadomość o kapitulacji miasta przed sowietami popełnił samobójstwo.
Organizacja i obsada personalna Dowódca dywizjonu - mjr Wacław Szmendziak-Szymański dowódca 1 baterii armat - ppor. rez. Franciszek Sierz oficer ogniowy - ppor. Sergiusz Madea dowódca 2 baterii haubic - por. Michał Walcuch dowódca kolumny amunicyjnej - ppor. rez. inż. Józef Baraniecki
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie dywizjony artylerii ciężkiej z okresu kampanii wrześniowej Kategoria:Artyleria 12 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Polskie jednostki artylerii utworzone w 1939 Kategoria:Polskie jednostki artylerii rozwiązane w 1939