Antypolonizm często opiera się na stereotypach etnicznych, prowadzących do zachowań dyskryminacyjnych i odbieranych jako krzywdzące. Posługujący się tym terminem publicyści, politycy i duchowni sięgają po niego najczęściej w kontekście incydentów, znamionujących niechęć do Polaków (fizyczne ataki ze względu na narodowość, , stereotypowe zdania o Polakach w zagranicznych mediach, przekłamania sformułowania w rodzaju „polskich obozów zagłady”)Zbigniew Musiał, Bogusław Wolniewicz: Ksenofobia i wspólnota. ANTYK Marcin Dybowski, 2011, ; Jedną z tez jakie stawiają autorzy jest twierdzenie, że przeciw Polsce toczy się wielka kampania propagandowa, podstawiająca Polaków zamiast Niemców jako winnych zagłady Żydów..
Antypolonizm można także skojarzyć z niechęcią lub z nienawiścią do Słowian, której przejawem było znane już od starożytności niewolnictwo Słowian. Ponieważ każda doktryna, a więc również doktryna poniżająca daną grupę etniczną – w tym także słowiańską i polską grupę etniczną - wymaga uzasadnienia etycznego – sformułowano i rozpowszechniano narracyjną tezę, jakoby Słowianie, a więc także Polacy wywodzili się od biblijnego, znanego ze Starego Testamentu, Chama – syna Noego.
Krytyka
Zobacz też Ostforschung P (oznaczenie) Ostmarkenliteratur Polskie piekiełko Wojna polsko-polska
Przypisy
Bibliografia