mały|„Polakom wstęp wzbroniony!” – tabliczka powieszona w okupowanej przez Niemców Polsce w 1939 roku. mały|Terror Niemców w okupowanej Polsce (październik 1939) mały|Sowiecki plakat propagandowy z okresu okupacji Polski w 1939 roku – żołnierz Armii Czerwonej zabija bagnetem Białego Orła jako symbol upadku państwa Polskiego rzekomo prześladującego białoruskich i ukraińskich chłopów.
Antypolonizm (także: polonofobia) – termin określający zbiorowo wszelkie uprzedzenia, dyskryminację, niechęć i postawy wrogości wobec Polaków. Historycznym odpowiednikiem antypolonizmu jest polakożerstwo, określenie używane w XIX w. wobec antypolskiej polityki Ottona von Bismarcka.
Historia pojęcia Termin „antypolonizm” używany jest sporadycznie od początku XX wieku (pojawia się m.in. w pracy prof. Franciszka Bujaka z 1919) przez analogię do antysemityzmu. Określenia antypolonizm w kontekście wyniszczenia biologicznego Polaków wielokrotnie używali niemieccy naziści w okupowanej Polsce. Hans Frank w podsumowaniu swojej wypowiedzi na temat przebiegu akcji AB w Generalnym Gubernatorstwie stwierdził: „Nadal będziemy stać na stanowisku zdecydowanie antypolskim”. Antypolonizm z antysemityzmem powiązał także Edmund Osmańczyk w wydanej w 1947 roku książce Sprawy PolakówEdmund Osmańczyk Sprawy Polaków, Wydawnictwo Śląsk 1982.. Używany także m.in.