Ostatnie lata Ptolemeusz Nios dość szybko doszedł do łask po buncie w r. 259 p.n.e. Król zapewne przebaczył mu z obawy przed rosnącą potęgą Seleucydów w rejonie. Antioch II Theos bowiem zdobył miasto Milet. Na pewno, istotnym warunkiem przebaczenia było, żeby Ptolemeusz z Telmessos wyrzekł się jakichkolwiek żądań, które miał do tronu egipskiego. Od tego czasu wrócił do poprzedniego stanu do używania dawnego biologicznego imienia rodowego „Syn”. Trzymał we władaniu Telmessos, małoazjatyckie miasto Licji Rządził tam, jako przeciwwaga Seleucydów, po luźną kontrolą egipską od ok. r. 259/256 p.n.e.
Przydomek „Brat” odnosił się do jego relacji z Ptolemeuszem III, nowym królem egipskim. Ptolemeusz Nios, w czasach III wojny syryjskiej (246-241 p.n.e.), nadal rządził jako gubernator w Licji przed r. 242/241 p.n.e. Po raz ostatni został wzmiankowany w zachowanej inskrypcji, datowanej na Dystros (miesiąc w kalendarzu macedońskim) 7 roku panowania króla Ptolemeusza III (luty 240 p.n.e.). Prawdopodobnie zmarł w następnej dekadzie mając ok. 60 lat. Ptolemeusz pozostawił po sobie syna Lizymacha, wzmiankowanego ok. r. 220 p.n.e.
Bibliografia Hammond N.G.L., Starożytna Macedonia. Początki, instytucje, dzieje, przeł. A. S. Chankowski, PIW, Warszawa 1999, s. 272, 274 i 277, .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Królowie starożytnej Macedonii Kategoria:Ptolemeusze Kategoria:Zmarli w III wieku p.n.e.