Kary pieniężne i podatki – najprostsze rozwiązanie i oznacza nakładanie kar pieniężnych i grzywien lub podatków proporcjonalnie do ilości stworzonych negatywnych efektów zewnętrznych (np. wyemitowanych zanieczyszczeń) w celu zrównania społecznych kosztów krańcowych z prywatnymi kosztami krańcowymi. Takie podatki noszą nazwę korekcyjnych lub Pigou, subsydia – zamiast obciążeń finansowych rząd może subsydiować wydatki ponoszone przez przedsiębiorstwa na redukcję zanieczyszczeń, co pozwala osiągnąć efektywną skalę ich redukcji, ale jednocześnie prowadzi do utrzymywania zbyt dużych wielkości produkcji, zbywalne zezwolenia – są najpopularniejszą formą i wyznaczają limity dozwolonej emisji zanieczyszczeń. Stanowią bodziec do ograniczania zanieczyszczeń, gdyż przedsiębiorstwo, które obniży swoją emisję, może odsprzedać część swego zezwolenia, regulacje administracyjne – narzucone drogą administracyjną i dotyczące nakładów produkcyjnych i norm na ogół prowadzą do nieefektywności.
Zobacz też problem wspólnych zasobów efekt zewnętrzny sieci
Przypisy
Bibliografia
J.E Stiglitz: Ekonomia sektora publicznego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004
Kategoria:Teoria ekonomii Kategoria:Polityka ekologiczna Kategoria:Zawodność rynku Kategoria:Byłe Artykuły na Medal