Uwarunkowania systemu prasowego 20-lecia międzywojennego Rok 1918 stanowi cezurę w politycznych dziejach Polski, stanowi ją także w dziejach prasy. Przez cały okres dwudziestolecia międzywojennego prasa nie funkcjonowała w jednakowo i stale sprzyjających okolicznościach. Na przeszkodzie w wypełnianiu jej podstawowych funkcji stała polityka oraz sytuacja gospodarcza Polski.
Ogólne warunki rozwoju prasy W tym czasie w Polsce ukazało się ponad 20 tys. tytułów, czyli 4 razy więcej, niż w latach 1661–1918. podstawy prawne (brak ograniczeń formalno–prawnych) warunki społeczno–kulturalne w momencie odzyskania niepodległości Polska była ubogim krajem o przeludnionej wsi. W początku lat 20. mieszkańcy wsi stanowili ponad 64% społeczeństwa. Nieliczne były warstwa inteligencka i pracowników naukowych. Taka struktura powodowała, że prasa w niewielkim stopniu docierała do obszarów pozamiejskich. Prasa stanowiła przede wszystkim atrybut świata inteligenckiego i miejskiego, a spora część społeczeństwa nie miała wyrobionego nawyku, ani potrzeby bycia informowanym poprzez prasę – sytuacja ta widoczna była w początkowym okresie odzyskania niepodległości prasa likwidowała analfabetyzm – niosła cywilizację (według spisu powszechnego z 1921 r.