Obecnie historycy, powołując się na historyczne źródła dokumentowe, nie mają wątpliwości co do pochodzenia tego rodu, wywodząc go od Olgierda, syna Giedymina. Jan Tęgowski wyraził zdanie, iż właśnie w książęcym domu Sanguszków najdłużej przetrwał ród Olgierdowiczów. Synem Olgierda był natomiast książę Fiodor Olgierdowicz, którego syn Sanguszko Fedkowicz jest protoplastą rodu.
Dobra ziemskie thumb|Paweł Karol SanguszkoPierwotnie dobra Sanguszków znajdowały się na Wołyniu (Ratno, Kamień Koszyrski, Kowel, Sławuta). Z czasem rodzina nabyła nowe na Podolu (Satanów) i w Małopolsce (Lubartów, Tarnów).
Gałęzie rodu Na przełomie XV i XVI wieku ród podzielił się na dwie główne linie: linia koszyrsko-niesuchoiżska – zapoczątkowana przez Aleksandra, dzieląca się na dwie gałęzie: gałąź koszyrska ("Sanguszkowie-Koszyrscy") – zapoczątkowana przez Michała, wymarła w 1653 r. gałąź niesuchoiżska ("Sanguszkowie-Niesuchoiżscy") – zapoczątkowana przez Andrzeja, wymarła w 1591 r.; linia kowelska ("Sanguszkowie-Kowelscy") – zapoczątkowana przez Michała, istnieje po dziś dzień.
Znani przedstawiciele alt=https://polona.pl/item/rodowod-ksiazat-sanguszkow-olgierdowiczow-na-podstawie-archiwum-ksiazat-sanguszkow-i,ODk3NTUwMzg/5/#info:metadata|mały|Drzewo genealogiczne Sanguszków z 1931 roku