Fiodor Isidorowicz Kuzniecow (, ur. w Bałbiecznie, zm. 22 marca 1961 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał pułkownik.
Życiorys Urodził się we wsi Bałbieczyno w obwodzie mohylewskim. W 1914 roku został wcielony do armii rosyjskiej, gdzie ukończył szkołę chorążych. Uczestnik I wojny światowej. Walczył na Froncie Zachodnim, dowódca plutonu i drużyny pieszych zwiadowców.
W 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej na Froncie Zachodnim i na Białorusi. W tym czasie był kolejno dowódcą: kompanii, batalionu, pułku.
Po zakończeniu wojny domowej w latach 1922–1935 był kolejno dowódcą pułku strzelców, komendantem oddziału szkolnego, komendantem Moskiewskiej Wojskowej Szkoły Piechoty. W latach 1935–1938 był pracownikiem Akademii Wojskowej im. M. Frunzego, kolejno komendantem kursu, szefem fakultetu i katedry.
W czerwcu 1938 roku został zastępcą dowódcy Specjalnego Białoruskiego Okręgu Wojskowego, funkcję tę pełnił do czerwca 1940 roku.