Projekt porzucono wraz z rozpadem Związku Radzieckiego. W połowie lat 90. XX wieku wróciły do niego Wojska Kosmiczne Federacji Rosyjskiej. Satelitę przeprojektowano do użycia z mniejszą rakietą Rokot. Średnicę modułu ciśnieniowego zmniejszono do 1,3 metra, a masę satelity do 900 kg. Wykorzystuje wiele elementów statków Uragan-M (GLONASS-M), m.in. systemy zasilania, napędowe. System kontroli położenia i lotu zaczerpnięto z satelitów SESAT, Ekspress-AM i Lutch 4. Prace nad satelitą przerwano w 1997 i wrócono do nich w 2001.
Przeznaczenie Wojskowe: Pomiary ziemskiego pola grawitacyjnego i sporządzanie map trójwymiarowych Ziemi na potrzeby naprowadzania pocisków balistycznych Cywilne: Kartografia Mapowanie ruchów tektonicznych skorupy ziemskiej Monitorowanie falowania mórz
Budowa Produkowany w oparciu o platformę Uragan-M przez zakłady ISS Reszetniew.
Wyposażony w dwa panele ogniw słonecznych. Kształt walcowaty. Masa około 1400 kg. Stabilizowany trójosiowo.