Jako działacz PPS opowiadał się za całkowitą samodzielnością partii i był przeciwny jej połączeniu z PPR. To sprawiło, że od 1947 był coraz częściej atakowany przez działaczy PPR i zwolenników nurtu jednolitofrontowego we własnej partii. Negatywny stosunek do PPR przekreślił jego dalszą karierę polityczną i zawodową. 6 kwietnia 1948 uchwałą Rady Ministrów został odwołany ze stanowiska wojewody pomorskiego, 23 kwietnia ustąpił z Rady Naczelnej PPS, a 7 października 1948 usunięto go z partii za działalność prawicową, oportunistyczną i nacjonalistyczną.
W połowie lat 50. XX w. pracował w Jastrzębiu Zdroju, a następnie przeszedł na emeryturę. 7 listopada 1956 Komisja Komitetu Centralnego PZPR do spraw działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej rozpatrzyła sprawę jego usunięcia z PPS i zgłosiła wniosek o przywrócenie mu prawa członka partii z zaliczeniem stażu w ruchu politycznym. Przywrócono mu prawa członka partii.
Zmarł 8 lutego 1970 w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym (d. wojskowy) na Powązkach (kwatera A32-2-11)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze. Był żonaty z Marią Małek z Podłęża a później z Henryką z Kołakowskich (ślub w Toruniu 1947).
Przypisy