Zwolennicy Talala Arslana, lidera Libańskiej Partii Demokratycznej, niezadowolonego z otrzymanego stanowiska, zablokowali drogę łączącą Bejrut z Damaszkiem.
7 lipca 2011 rząd Nadżiba Mikatiego uzyskał wotum zaufania. Poparło go 68 spośród 128 członków libańskiego parlamentu.
Na sytuację polityczną, społeczną i gospodarczą Libanu destabilizująco wpływała krwawa wojna domowa w Syrii.
Wydarzenia wywołane Arabską Wiosną
Protesty przeciwko nowemu rządowi 24 stycznia 2011 wybuchły demonstracje w różnych regionach kraju o znacznej populacji sunnickiej. Zwolennicy ustępującego premiera Libanu Sada al-Haririego wyszli na ulice w proteście przeciwko Hezbollahowi. Protestujący, którzy oskarżają ten ruch islamski o inscenizację zamachu stanu, zablokowali drogi i palili opony w kilku miastach. W portowym mieście Trypolis protestujący symbolicznie zablokowali główną drogę do Syrii, która jest jednym ze sponsorów Hezbollahu.
W niedzielę, 13 marca 2011 odbyły się w Bejrucie masowe manifestacje upamiętniające szóstą rocznicę cedrowej rewolucji. W wiecu wzięli udział przywódcy Sojuszu 14 Marca, m.in. Sad al-Hariri, Samir Dżadża i Amin al-Dżumajjil.