Rozmnażanie Gniazda wygrzebują w ziemi. Samica składa 3–4 jaja w głębokiej do 1,5 metra norze wykopanej w urwistym brzegu rzeki. Pisklęta wylęgają się po około 20 dniach. Po kolejnych 30 są zdolne do lotu. O młode troszczą się obydwoje rodzice.
Status zagrożenia Przez IUCN piłodziób czarnogardły klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała, że liczebność światowej populacji mieści się w przedziale 0,5–5,0 milionów dorosłych osobników, trend liczebności oceniła jako lekko spadkowy.
Podgatunki Wyróżnia się 7 podgatunków Eumomota superciliosa: E. s. bipartita Ridgway, 1912 – południowy Meksyk do zachodniej Gwatemali E. s. superciliosa (Sandbach, 1837) – południowo-wschodni Meksyk E. s. vanrossemi Griscom, 1929 – środkowa Gwatemala E. s. sylvestris Carriker & Meyer de Schauensee, 1935 – wschodnia Gwatemala E. s. apiaster (R. Lesson, 1842) – Salwador, zachodni Honduras i północno-zachodnia Nikaragua E. s. euroaustris Griscom, 1929 – północny Honduras E. s.