Następnego dnia w jego obozie pojawił się brat zakonny Utišinović i inni panowie królewskiej rady by złożyć mu hołd. Sułtan przesłał dary królowej i małemu królewiczowi uznając ich w ten sposób za wasali. Samego królewicza rozkazał przynieść do obozu, na co Izabela nie chciała wyrazić zgody, lecz pod wpływem Utišinovicia ustąpiła. W czasie tego posłuchania, w którym przy boku małego Jana Zygmunta był J.Utišinović sułtan obwieścił swą wolę: Turcy mieli zająć węgierską stolicę wraz z pasem centralnych ziem węgierskich, a Jan Zygmunt i Izabela do czasu osiągnięcia przez chłopca pełnoletności mieli otrzymać w lenno Siedmiogród i ziemie nad Cisą. Nikt jednak nie wątpił w to, że wojska osmańskie zagarniają Budę bez zamiaru jej zwrotu. Zajęte przez Osmanów ziemie miały rozgraniczać władztwo Habsburgów od domeny Zápolyów. W efekcie oznaczało to rozbiór Węgier i oddalało perspektywę ich zjednoczenia, o którym niewątpliwie marzył zarówno Ferdynand jak i J.Utišinović.
Rządy w Siedmiogrodzie Utrata Budy była wielkim ciosem dla Utišinovicia i jego polityki.