Spowodowało to przesunięcie wszystkich mobilnych jednostek Frontu Południowo-Zachodniego do odparcia natarcia von Kleista w kierunku Kijowa. Głównymi niemieckimi formacjami piechoty znajdującymi się w tym rejonie był IV Korpus Armijny pod dowództwem gen. Viktora von Schwedlera wchodzącego w skład 17 Armii dowodzonej przez gen. Carla-Heinricha von Stülpnagela, który nacierał w kierunku południowo-wschodnim z zamiarem przecięcia linii kolejowej Lwów–Kijów.
Siły obu stron w czołgach 22 czerwca 1941 roku siły obu stron w czołgach w rejonie operacyjnym Grupy Armii „Południe” i Frontu Południowo-Zachodniego podczas bitwy wyglądały następująco:
Niemieckie korpusy Niemieckie dywizje Łączna liczba niemieckich czołgówW tym czołgi dowodzenia i przestarzałe PzKpfw I i PzKpfw II. Czołgi z 37 mm armatą (w tym PzKpfw 38(t) i PzKpfw III) Czołgi z 50 mm lub większą armatą (w tym PzKpfw III i PzKpfw IV) III Korpus Zmotoryzowany 13, 14 296 42 140 XLVIII Korpus Zmotoryzowany 11, 16 289 47 135 XIV Korpus Pancerny 9 143 11 80 Jakakolwiek inna jednostka Grupy Armii „Południe” 0 0 0 Razem 728 100 355