Department of Commerce, 2004.. „Niestety, te same czynniki, które sprzyjają powstawaniu klastrów, po przekroczeniu pewnych swoich wielkości mają na nie wpływ negatywny – trudnością wynikającą z teorii jest więc znalezienie punktu krytycznego, przy którym następuje przesycenie”J. Paytas, R. Gradeck, L. Andrews, Universities and the Development of Industry Clusters, A report for the Economic Development Administration, U.S. Department of Commerce, 2004..
Dla klastrów, podobnie jak dla innych bytów, wyodrębnić można cykl życia, który jest zarazem jednym z kryteriów ich podziałuDTI, A Practical Guide to Cluster Development, DTI, Londyn, 2004..
embrionalne – zalążki konstytuujących się klastrów. Współpraca pomiędzy istniejącymi firmami zaczyna się dopiero tworzyć, są to najczęściej klastry operujące na stosunkowo młodych rynkach, np. w obszarze wysokich technologii. wzrostowe – rozwijające się i posiadające przestrzeń do dalszego rozwoju. Charakteryzują się większą, znacznie lepiej obserwowalną dynamiką tworzenia powiązań. dojrzałe – wykształcone formy, stabilne, dla których dalszy wzrost jest ciężki do osiągnięcia. schyłkowe formy rozpadu klastrów – klastry, które osiągnęły swój szczyt rozwoju i zaczynają się kurczyć.