W tym czasie ważną imprezą sportową dla armatorów i załóg szkunerów rybackich wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych i Kanady były regaty o International Fishermen’s Cup, organizowane dorocznie po zakończeniu sezonu połowowego i rozgrywane, wzorem regat o Puchar Ameryki, na zasadzie match racingu. W 1920 roku, w pierwszych regatach, puchar zdobył amerykański szkuner „Esperanto”, zwyciężając kanadyjską „Delawanę” i zadaniem „Bluenose” było odzyskać trofeum dla Nowej Szkocji.
Pod koniec 1921 roku kanadyjski szkuner, dowodzony przez Angusa Waltersa, zwyciężył na wodach w pobliżu Gloucester amerykańską „Elsie”. Przez kolejnych 17 sezonów, aż do 1938 roku, nieprzerwanie bronił pucharu, zwyciężając wszystkich kanadyjskich i amerykańskich konkurentów. Jednocześnie był, co było jednym z warunków uczestnictwa w regatach, wykorzystywany jako jednostka rybacka. Reprezentował również Kanadę, między innymi podczas wystawy światowej w Chicago w 1933 roku i srebrnego jubileuszu króla Jerzego V dwa lata później.