Bracia morawscy zostali zwolnieni ze składania przysięgi na wierność królowi i otrzymali liczne przywileje. W Christiansfeld kwitło rzemiosło – wyprawiano skóry, szyto rękawiczki, produkowano świece, tytoń i mydło. Kolonia szybko się rozwijała – ok. 1800 roku liczyła 732 członków. Okres jej świetności zakończyła wojna duńska w 1864 roku, w wyniku której Holsztyn uzyskała Austria, Szlezwik przypadł Prusom, a państwo duńskie zostało okrojone, przez co Christiansfeld utraciło swoje zaplecze.
W 2015 roku Christiansfeld zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Urbanistyka i architektura Miasto stanowi bardzo dobrze zachowany przykład realizacji założeń planistycznych braci morawskich, zakładających rozwój osady wokół centralnie położonego placu kościelnego. Plac położony jest między dwoma głównymi ulicami – biegnącymi równolegle ze wschodu na zachód – Lindegade na południu i Nørregade na północy. Przy placu oprócz kościoła, zlokalizowano plebanie, dom sióstr i dom burmistrza.
Przy ulicach o szerokości 24 alenów hamburskich wyznaczono działki o szerokości od 20 do 40 alenów, na których stanęły domy mieszkalne z ogrodami zorientowanymi na północ i południe. Ulice obsadzono drzewami lipowymi w odstępach 8 alenów.