dr Neil Davis z nowo powstałego Instytutu zaproponował utworzenie alaskańskiego ośrodka rakiet badawczych, którego unikalną cechą byłoby położenie blisko kadr naukowych (uniwersytet) i strefy najczęstszego występowania zórz polarnych.
Propozycja musiała konkurować z podobnym amerykańsko-kanadyjskim ośrodkiem budowanym około Fort Churchill, w Kanadzie, u wybrzeży Zatoki Hudsona. Ośrodek ten był jednak położony wewnątrz strefy zórz, co ograniczało jego możliwości badawcze do jednego typu zórz.
W 1968 Departament Obrony zgłosił potrzebę wysłania z Alaski sześciu rakiet do rozproszenia baru w atmosferze. Instytut Geofizyki wydzierżawił w tym celu 5000 akrów ziemi od stanu Alaska, które potem, po przekazaniu ich dla Uniwersytetu Alaska Fairbanks, utworzyły Poker Flat Research Range. Po zakończeniu prób z rakietami z barem, wojsko chciało zamknięcia poligonu. Davis zaproponował, że zapewni naziemne obserwacje substancji chemicznych rozpraszanych z różnych miejsc, ale pod warunkiem, że będzie mógł wysyłać własne rakiety, sponsorowane przez NASA, z Poker Flat, zamiast z Fort Churchill, jak to było planowane. Władze federalne przystały na to. Rakiety Davisa stały się pierwszymi cywilnymi rakietami wystrzeliwanymi z nowego poligonu.