Po uwolnieniu w listopadzie 1918 roku, powrócił do Polski.

W II Rzeczypospolitej thumb|upright|Autograf Władysława Glinki zamieszczony w Polskiej Deklaracji... Pierwszym jego czynem po przyjeździe było zorganizowanie Komitetu Powiatowego w Ostrołęce. W 1919 roku przekazał majątek synowi Janowi, a sam wyjechał do Warszawy, gdzie zaangażował się w działalność polityczną. Po śmierci Zygmunta Wielopolskiego stał się liderem SPR, był też jednym z redaktorów „Dziennika Powszechnego” – gazety będącej głosem realistówKidzińska A.: Władysława Glinki..., s. 206.. Po połączeniu roku SPR z innymi partiami prawicowymi w jeden blok nazwany Stronnictwem Pracy Konstytucyjnej (przemianowany później na Stronnictwo Prawicy Narodowej) znalazł się Zarządzie Głównym nowej organizacjiRudnicki Sz., Działalność..., s. 50.. Był jednym z przywódców „puczu” dawnych realistów, mającego na celu ukrócić wpływy, głównie galicyjskiej grupy wywodzącej się z dawnego SPNKidzińska A.: Władysława Glinki..., s. 206–207., 14 września 1920 roku wystąpił z partiiRudnicki Sz., Działalność..., s. 102.. Po 1923 roku wycofał się z aktywnej działalności politycznej. Zwrócił się też bardziej w kierunku prądów chrześcijańsko-konserwatywnychKidzińska A.: Władysława Glinki..., s. 208.. Utrzymywał kontakty z tuzami polskiej polityki, m.in.