Wytwarzanie dźwięków u waleni zachodzi w inny sposób, niż u ludzi, przy czym proces ten znacząco różni się u obu głównych grup waleni – fiszbinowców i zębowców.
Powstawanie dźwięków u zębowców thumb|250px|Schemat budowy czaszki delfina z anatomicznymi elementami odpowiedzialnymi za produkcję dźwięków. Zakres tonów zębowców składa się przede wszystkim z kliknięć i gwizdów o wysokiej częstotliwości. U tej grupy są one częściej używane niż jednotonowe długie tony uznawane za klasyczny śpiew waleni. Krótkie piski służą zębowcom do echolokacji, dłuższe melodie natomiast do komunikacji z innymi osobnikami. W licznych grupach delfinów powstaje burza dźwięków, podobna do gwaru dzieci na placu zabaw. Niestety, nie jest jeszcze znane znaczenie pojedynczych melodii i pisków tych zwierząt.
Dźwięki u zębowców powstają podczas przejścia powietrza przez strukturę w głowie, odpowiadającą ludzkiej jamie nosowej, a nazywanej phonic lips. Organ ten znajduje się pomiędzy wieloma workami powietrznymi, w których magazynowane jest powietrze. Wszystkie zębowce oprócz kaszalotowatych posiadają po dwie struktury phonic lips, dzięki czemu mogą jednocześnie, niezależnie od siebie, powstawać dwa różne tony. Wibracje, które powstają w tych jamach przekazywane są dalej do poduszki tłuszczowej (melon).