Sint Martin, leżące w południowej części wyspy, od południa poprzez wody terytorialne Saint-Barthélemy Channel, graniczy z francuskim terytorium Saint-Barthélemy.
Linia brzegowa wyspy wynosi 67,7 km.
Budowa geologiczna i rzeźba Leżąca na północno-wschodnim skraju Morza Karaibskiego wyspa, należy do antylskiego łuku wulkanicznego. Saint Martin znajduje się w północno-wschodnim krańcu płyty karaibskiej. Wyspę budują głównie trzeciorzędowe utwory pochodzenia wulkanicznego. Do młodszych skał należą pochodzące z eocenu sekwencje skał osadowych i mioceńskie wapienie rafowe.
Średnie wysokości nad poziomem morza są niewielkie, ale krajobraz wyspy jest urozmaiconym górzystą formą terenu. Liczne wzniesienia wyspy wznoszą się na 300–400 m n.p.m. A najwyższy szczyt leżący na terytorium Saint-Martin – jest Pic Paradis 424 m n.p.m. Obszar wyspy wypełniają także typowo nizinne tereny.
Linia brzegowa jest dobrze rozwinięta, występują liczne głęboko wcięte jak i łagodne zatoki, oraz półwyspy. Liczne są także niewielkie przybrzeżne wysepki. Wybrzeże jest na ogół niskie, przeważnie plażowe, z fragmentami skalistymi.