De Chirico osiągnął efekt „niesamowitości”, zręcznie manipulując przestrzennymi sprzecznościami. Perspektywy kolumnad dwóch budynków są wzajemnie sprzeczne; jeżeli budynek z lewej, położony wyżej wyznacza horyzont, to budynek z prawej stoi poniżej poziomu gruntu. Jeżeli natomiast budynek z prawej przyjąć za podstawę perspektywy, to horyzont wypada gdzieś w środku obrazu, a biegnąca w górę, wzdłuż kolumnady ulica stanowi tylko zdradliwy miraż wiodący dziewczynkę z kołem do upadku w nicość.
De Chirico powrócił jeszcze raz do tego tematu, sporządzając, prawdopodobnie latach 60. XX w., kopię obrazu, zatytułowaną Tajemnica i melancholia ulicy, dziewczynka z kółkiem (, antydatowaną 1948). W porównaniu z oryginałem z 1914 arkady budynku z lewej strony są mniejsze, cień rzucany przez niewidoczną figurę pozbawiony jest rąk, zaś wagon z prawej strony nie ma kół. Temat nieobecności wydaje się przenikać każdy szczegół obrazu – postać dziewczynki, wydłużony cień figury za budynkiem czy zawadzający wagon kolejowy.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Obrazy Giorgia de Chirico