W 1397 Bratosza był posłem litewskim w Republice Nowogrodzkiej. W latach 1398–1404 zasiadał w radzie książęcej Witolda. Pod datą 1401 r. wraz z Bratoszą wymieniany jest jego syn, Zenobi (Zenon), od którego imienia cały ród przyjął nazwisko Zenowicz.
W 1410 r. ojciec i syn uczestniczyli w bitwie pod Grunwaldem.
O innym z Zenowiczów, Andrzeju, pisze sięЗиновьевы дворяне, iż przeniósł się pod koniec XIV wieku z Litwy do Moskwy, gdzie on i jego potomkowie przybrali nazwisko Zinowjew. Z tego rodu pochodzili m.in. Аleksy Zinowjewicz Zinowjew (1801—1884), filolog i historyk; Michaił Aleksiejewicz Zinowjew (1838—1895) – generał, gubernator inflancki czy Lidia Zinowjewa-Annibał, (1866—1907), pisarka, żona Wiaczesława IwanowaBiogramy Zinowjewów.
Główna linia Zenowiczów w XV i XVI w. była charakterystycznym dla Wielkiego Księstwa Litewskiego rodem ruskich bojarów prawosławnych, którzy w XVI w. zaczęli sięgać po wysokie godności w państwie. Podstawą ich znaczenia były nadane im prawem dziedzicznym Smorgonie i włość od Dzisny do Myszy oraz dzierżawa Orszy. Na przełomie XVI i XVII w. byli spokrewnieni z wieloma rodami magnackimi. W XVI w.