w tym czasie ułożył słowa pieśni popularnej w szeregach polskich żołnierzy we WłoszechTekst pieśni: „W prochy startej leży polskiego dziecka kat / Co w pysze swej urągał prawom Boga / Dziś wiosny ludów zakwita wonny kwiat / Niech zapomniane będą płacz i trwoga / Zwycięsko skrzydła rozpiął orzeł biały / Swobodny ptak, narodu wódz wspaniały / Wolności, święć się! Ból cię rodzi i trud! / Krew ci ślubujemy naszą, my polski lud!” .
Z Armią Hallera powrócił do Polski w październiku 1919 jako porucznik sanitarny. Trafił wówczas do dywizji na Pomorzu. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, skierowany na front w lipcu 1920, służył m.in. w Czołówce Sanitarnej „Zegrze”. Został awansowany do stopnia kapitana podlekarza w korpusie sanitarnych oficerów rezerwy ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. 3 stycznia 1921 został przeniesiony do rezerwy. W 1923, 1024 jako oficer rezerwowy był przydzielony do 1 batalionu sanitarnego w Warszawie. W 1934 jako kapitan rezerwy lekarz był przydzielony do kadry zapasowej 5 Szpitala Okręgowego w Krakowie i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto.