Praca nad pamiętnikami jest prawie ukończona, hrabia jednak wybiera się w podróż po Kaukazie. Alfons więc wyjeżdża i znów rozmawia z Franzem d’Epinay o hrabim Monte Christo. Dochodzą do wniosku, że to postać tragiczna. Mówią też o dalszych losach hrabiego. Okazuje się, że w 1857 roku hrabia, prowadząc działalność na Kaukazie, został zaatakowany przez ludzi opłaconych przez Danglarsa. Alfons na końcu powieści opisuje pogrzeb hrabiego Monte Christo. Zjawili się na nim jedynie Hayde, Albert, Jacopo i Alfons. Potem zjawiła się również Mercedes. Edmund Dantes został pochowany obok swojego ojca, Ludwika Dantesa.
Różnice z powieścią Dumasa Powieść ta różni się znacznie od oryginału Aleksandra Dumasa, wprowadza wiele zmian w życiu bohaterów: Miłość uwieńczona ślubem pomiędzy Albertem de Morcef a Hayde. Edmund znał się z Fernandem od dawna, w powieści Taillandiera zaś dopiero się poznali. Faria udaje, że jest chory, by Edmund podał mu lek, który w rzeczywistości był trucizną.