Jerzego 4 klasy. Od kwietnia 1904 dowódca pancernika „Andriej Pierwozwannyj”. Przeniesiony w 1905 do Floty Bałtyckiej, gdzie pełnił obowiązki dowódcy 14 Eskadry w Petersburgu. W latach 1908–1912 opublikował wspomnienia o rejsie dookoła świata oraz szereg artykułów.
W końcu 1905 zwolniony ze służby wojskowej (z mianowaniem do stopnia kontradmirała) za nieprzeciwdziałanie w udziale podległych marynarzy w manifestacji przeciw Manifestowi 17 października i za odmowę sądzenia zbuntowanych marynarzy. Po zwolnieniu ze służby osiadł w tulskiej guberni. Pochowany we wsi Sawino. W 1956 w Tule wzniesiono pomnik na cześć admirała Rudniewa.
Bibliografia Wojenno Morskoj Słowar, wyd. Wojennoje Izdatielstwo Moskwa 1990. Sowietskaja Wojennaja Encykłopedia t. 7. A. P. Szikman, Diejatieli otieczestwiennoj istorii. Biograficzeskij sprawocznik, Moskwa 1997.
Kategoria:Admirałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Wschodzącego Słońca Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Urodzeni w 1855 Kategoria:Zmarli w 1913