Podczas służby w Šentpetru na Krasu (dzisiejsza Pivka) również zajmował się dziennikarstwem, był redaktorem czasopisma „Domoljub”. Wkrótce uzyskał posadę proboszcza Horjula, gdzie skupił się na rozwiązywaniu problemów socjalnych w parafii. Po pięciu latach pracę kontynuował w Škocjanie przy Mokronogu. W Škocjanie pozostał przez dziesięć lat, poświęcając się kapłaństwu, polityce, niesieniu pomocy potrzebującym, przez co pisarstwo zeszło na drugi tor. Pod koniec swojego pobyt we wsi wydał wspomnienia o parafianach zatytułowane Zgodbe fare Škocjan. Ostatnim punktem w jego posłudze było Duplje, gdzie oprócz duszpasterstwa i zajmował się pisaniem. Publikował w gazetach: Gorjenec, Mentor, Dom i svet.

Twórczość Peter Bohinjec swoją drogę literacką rozpoczął od pisania przypowieści, które były publikowane w „Ljubljanskim zvonie” (Sirota Jerica, Vragotov študent). W latach 90. był czołowym autorem w katolicko ukierunkowanej gazecie „Dom i Svet”.