Na rynek cywilny zostały przygotowane kolejne wersje rozwojowe: B.206 S (2 prototypy); 206 Series 1, siedmiomiejscowy (11 zbudowanych); 206 Series 2, ośmiomiejscowy o mocniejszych silnikach i lepszych osiągach (47 zbudowanych) oraz 206 Series 3 (3 prototypy wersji dla 10 osób). Ogółem do 1969 roku wybudowano 85 egzemplarzy wszystkich wersji, wliczając prototypy.
Użycie Pierwszy Beagle Basset CC.1 (oznaczenie fabryczne B.206R) dla RAF został dostarczony 27 grudnia 1964 roku, ostatni w roku 1966. Miały one kolejne numery seryjne XS 765 do XS 784. Pierwszą jednostką wyposażoną w Bassety był Northern Communications Squadron, utworzony w październiku 1964 roku i stacjonujący w bazie RAF Topcliffe, kolejnymi Metropolitan Communications Squadron w RAF Northolt, Southern Communications Squadron w RAF Bovingdon oraz Western Communications Squadron w RAF Andover. W styczniu 1969 roku nastąpiła reorganizacja dywizjonów łącznikowych, przekształcająca je w 26., 32. i 207. Dywizjon RAF. W maju 1974 roku Bassety zostały wycofane ze służby wojskowej, głównie ze względu na niewystarczający zasięg przy pełnym obciążeniu. Ostatnim był XS 784, spisany ze stanu 207.