W 1778 r. Maria Teresa Habsburg, cesarzowa rzymsko-niemiecka, nakazała w zakresie raabizacji, czyli reformy polegającej na zamianie roboty pańszczyźnianej na czynsz pieniężny, podzielenie majątku Dworu Šostenskiego i przypisanie jego części do bezrolnych za dziedziczną opłatę dzierżawną. W 1783 r. otrzymali ziemię pod lasem Farářství obywatele Kuklen, w tym np. Jan Náhlík, Karel Janoušek, Bernard Štěpán oraz Matěj Vitoušek. Las Farářství oraz staw pozostały majątkiem minorytów. Następnie, w wyniku reform józefińskich, połączone Kukleny oraz Pražské Předměstí w ramach jednej gminy katastralnej. W 1789 r. został zamknięty kuklenski klasztor minorytów i następnego roku las Farářství został przekazany w ręce Josefa Vostiny (w dokumentach również nosił nazwisko Wostina), i to za 1.800 zł. Ze zgodą miasta zlikwidował lokalną bażantarnię i wkrótce Vostinus w części wyrąbanego lasu zbudował obecny Czerwony Dwór.
Mieszkańcy zburzonego Przedmieścia Praskiego przenieśli się do okolicy stawu Farářství, gdzie założyli małą osadę o tej samej nazwie, która już w 1826 r. miała 104 mieszkańców w 17 domach. Od tej pory Farářství składało się z Czerwonego Dworu oraz RybárenCzasopismo Královéhradecko, 15 stycznia 1937. Początkowo należało do Kuklen, w latach 1889–1942 do Przedmieścia Praskiego i od 1942 r.