W 1869 r. opuścił Bydgoszcz i znalazł zatrudnienie w Regencji w Wiesbaden. Był członkiem jej prezydium i decernentem w wydziale domen. Urząd ten opuścił jako radca po 48 latach pracy w administracji państwowej. W 1901 r. przeszedł na emeryturę. Zmarł 29 marca 1910 r. w Wiesbaden.
W 1867 r. został odznaczony Orderem Czarnego Orła IV klasy.
Jego imieniem w okresie pruskim nazwano jedną z ulic miasta w Śródmieściu Bydgoszczy, której nazwę zmieniono po 1920 r. na ul. Unii Lubelskiej.
Zobacz też Prezydenci Bydgoszczy
Bibliografia
Kategoria:Burmistrzowie Bydgoszczy (1772–1920) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czarnego Kategoria:Urodzeni w 1821 Kategoria:Zmarli w 1912 Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie