Unia Utrechcka Kościołów Starokatolickich – związek samodzielnych krajowych Kościołów starokatolickich, uznających te same podstawy wiary, te same porządki ustrojowe i liturgiczne, tworzących tym samym wspólnotę Kościołów starokatolickich. Za Kościoły te uznaje się zarówno pojedyncze diecezje, jak i krajowe zrzeszenia diecezji. Kościoły Unii Utrechckiej pozostają w pełnej wspólnocie sakramentalnej (interkomunii), co wymaga jedności dogmatycznej. W zasadzie Kościoły Unii Utrechckiej powinny mieć również taką samą organizację kościelną, lecz tu wspólnota została zerwana na skutek sporu wokół ordynacji kobiet. Unia Utrechcka nie jest tworem prawnym, ani tym bardziej organizacją międzynarodową.
Historia Unia Utrechcka powstała w wyniku podpisania Konwencji Utrechckiej 24 września 1889 przez biskupów starokatolickich Kościołów Holandii, Szwajcarii i Niemiec w Utrechcie. Jeszcze w tym samym roku przystąpił do Unii starokatolicki Kościół Austrii. W 1897 przystąpił do Unii Reformowany Kościół Polski w Chicago, w 1907 powstały Polski Narodowy Kościół Katolicki z ośrodkiem w Scranton, w 1909 Starokatolicki Kościół Mariawitów (wykluczony w 1924, od 1928 ma status obserwatora). Po upadku Cesarstwa Austrii z jednolitego starokatolickiego Kościoła Austrii wydzieliły się Kościoły Czechosłowacji i Jugosławii, przyjęte do Unii w 1924.