ZiS-110 (ЗиС-110) – luksusowy samochód osobowy produkowany przez radzieckie zakłady ZiS (Zakład im. Józefa Stalina) w Moskwie w latach 1945–1958 (od 1956 roku: ZiŁ). Używane były głównie jako samochody służbowe dla wyższych władz państwowych i partii komunistycznej, a także jako taksówki. Powstało ich nieco ponad 2000 sztuk. Jego opancerzoną wersją był ZiS-115.
Wzorowany był na samochodach marki Packard. Produkowany był jako siedmiomiejscowa czterodrzwiowa limuzyna i mniej liczne: odkryty faeton oraz ambulans. Napęd stanowił rzędowy silnik ośmiocylindrowy o pojemności 6 litrów i mocy 140 koni mechanicznych.
Historia
Decyzja o skonstruowaniu nowego luksusowego samochodu reprezentacyjnego w fabryce ZiS w Moskwie została wydana przez ministerstwo średniego przemysłu maszynowego ZSRR już 14 września 1942 roku – w środku II wojny światowej i przed jej rozstrzygającymi bitwami na froncie wschodnim. Miał on być następcą przedwojennego przestarzałego modelu ZiS-101. Zamierzeniem było zaprezentowanie nowoczesnego samochodu od razu po zwycięstwie, świadczące o możliwościach przemysłu ZSRR. W tym celu w fabryce ZiS powołano 19 września 1942 roku biuro konstrukcyjne, którym od lipca 1943 roku kierował Andriej Ostrowcew.