Barbara, imię świeckie Wiera Grosser, zd. Dubińska (ur. 26 marca 1908 w Ostrogu, zm. 2 lutego 1986 w monasterze na górze Grabarce) – polska mniszka prawosławna, przełożona monasteru Świętych Marty i Marii na górze Grabarce w latach 1962–1986.
Życiorys Młodość i życie świeckie Pochodziła z wielodzietnej rodziny dyrektora gimnazjum w Ostrogu Edwarda Dubińskiego oraz Wiery zd. Kondratiewej. Jej rodzina była głęboko religijna. Ukończyła szkołę dla dziewcząt prowadzoną przez prawosławne bractwo Świętych Cyryla i Metodego. Po śmierci swojego ojca przeprowadziła się do domu wuja do Krzemieńca. W wieku 18 lat wyszła za mąż za Edwarda Grossera, z którym miała troje dzieci.
Gdy Wiera Grosser miała 27 lat, jedno z jej dzieci zapadło na ciężką chorobę i było bliskie śmierci. Złożyła wówczas obietnicę, iż w razie jego wyzdrowienia rozwiedzie się z mężem i zostanie mniszką. Dziecko faktycznie wróciło do zdrowia, jednak spowiednik kobiety oznajmił, iż będąc matką nie może natychmiast zrealizować danego przyrzeczenia. Wiera Grosser postanowiła zatem poświęcić się wyłącznie wychowywaniu dzieci, rezygnując ze współżycia z mężem i w miarę możliwości naśladując w swoim życiu zasady życia zakonnego. Przed 1939 zmarł Edward Grosser.