— zapytał.”). W tym ostatnim przypadku każda wypowiedź rozpoczynana jest pauzą, po której wyjątkowo zamiast zwykłej spacji używa się odstępu o stałej długości, tj. niepodlegającego rozciąganiu w przypadku tekstu wyjustowanego (wyrównanego jednocześnie do prawego i lewego marginesu łamu).

Ostatnio, w ramach tendencji do zwężania składu i pod wpływem interpunkcji anglosaskiej, dominuje praktyka zastępowania pauzy półpauzą w większości pozycji, a stosowanie pełnej pauzy zwykle ogranicza się do dialogów. Normatywny status tego zjawiska nie został jednak na gruncie typografii polskiej ostatecznie uregulowany.

W przypadku zestawień liczbowych, zgodnie z zasadami interpunkcji należy stosować pauzę, jednak w druku dopuszczone jest, aby liczby arabskie oznaczające przedział „od — do” rozdzielać półpauzą bez odstępów po bokach, np. 1900–2000. Wyjątek odnoszący się do liczb arabskich jest powszechnie stosowany również dla liczb rzymskich (np. „X–XII w.”) i dla oznaczenia zakresów przestrzennych (np. „rajd Paryż–Dakar”). Dla zwiększenia precyzji wypowiedzi, w przypadku odwoływania się do jednej wartości z określonego zakresu, warto rozważyć zastąpienie kreski separującej określeniem słownym.