Dalsze dzieje rodu Szreniawitów lub Drużynnitów miałyby być związane ściśle z dworem władców piastowskich. Jeden z był ponoć kanonikiem na dworze wawelskim. Osoby posługujące się tym herbem należały jakoby do bliskiego otoczenia Bolesława Śmiałego – jego przybocznej drużyny, o czym wspomina kronikarz Jan Długosz w „Rocznikach, czyli Kronikach sławnego Królestwa Polskiego”. Najstarszy dokument dotyczący rzekomo Lubomirskich ma pochodzić z XI wieku. Jest to dział majątkowy oblatowany (wpisany do ksiąg) w 1682 roku w Krakowie. Oryginał nie dochował się do naszych czasów. Istnieje tylko wzmianka w Metryce Koronnej pod wskazanym rokiemA. Boniecki, A. Reiski, Herbarz polski, cz. 1, Wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich, t. 15, Gebethner i Wolf, Warszawa 1912, 56-58. Autorzy herbarza twierdzą jednak, że dokument ten został sfałszowany.. Kolejni członkowie rodu obejmowali stanowiska biskupówNa przykład Piotr, arcybiskup gnieźnieński pochodzący z rodu Szreniawitów prowadził mediacje między książętami z dynastii piastowskiej podczas zjazdu w Łęczycy w 1180 roku. Zob. K. Niecsiecki S.J., Herbarz polski powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopisów, dowodów urzędowych, t. 8, Breitkopf w Haertel, Lipsk 1841, s.