Wasyl IV Szujski (, Wasilij IV Iwanowicz Szujskij), ur. 22 września 1552 w Niżnym Nowogrodzie, zm. 12 września 1612 w Gostyninie) – car rosyjski w latach 1606–1610.
Kariera polityczna Wasyl Iwanowicz pochodził z rodu Szujskich, którzy byli potomkami książąt niżegorodzko-suzdalskich wywodzących się od wielkiego księcia włodzimierskiego, Andrzeja II Jarosławowicza (zm. 1264) z dynastii Rurykowiczów. Rodzina Szujskich, do której należał, wywodziła się z grodów Suzdal i Szuja. Do XIV wieku należała do udzielnych książąt ruskich. Później w miarę wzrostu potęgi wielkich książąt moskiewskich utraciła realną władzę i stała się częścią rosyjskiego bojarstwa. W XV i XVI wieku Szujscy należeli do najpotężniejszych i najbogatszych rodów możnowładczych Państwa Moskiewskiego.
Wasyl Szujski wkroczył na arenę polityczną w czasach panowania Fiodora I. Był wtedy wraz z braćmi członkiem spisku bojarskiego, mającego za cel odsunięcie od dworu Borysa Godunowa. Intryga nie powiodła się, a Szujski był przesłuchiwany na Kremlu na okoliczność kontaktów z magnaterią Wielkiego Księstwa Litewskiego.