Wincenty Julian Broniwój-Orliński vel Szwengler, Poziński, Hans Opel, Hans Schmidt, ps. „Broniwój”, „Orzeł”, „Działosz”, „Kwietniewski”, „Traute”, „Weber”, „Julek” (ur. 31 grudnia 1913 w Czempiniu, zm. 11 listopada 2006 w Berlinie) – polski wojskowy, prawnik, polityk, działacz emigracyjny. Agent wywiadu amerykańskiego, francuskiego, polskiego i brytyjskiego; organizator siatki szpiegowskiej na terenie Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej działającej w latach 1950–1954 na rzecz wywiadów amerykańskiego (w porozumieniu z Organizacją Gehlena), a następnie francuskiego za zgodą emigracyjnego rządu RP w Londynie, później współpracownik wywiadu PRL. Delegat Rządu RP na Uchodźstwie na Niemcy Zachodnie 1974–1990. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W 1937 roku ukończył studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. Był uczestnikiem wojny obronnej 1939 roku, oficerem Armii Krajowej (w Dziale Przerzutów Powietrznych Komendy Głównej AK) oraz brał udział w powstaniu warszawskim (służąc w Oddziale V – Szefostwo Przerzutów Powietrznych).