Jego proboszczowskie działania gospodarcze uzyskiwały pomyślne oceny wizytujących go zwierzchników kościelnych. Efektem zainteresowań kulturalnych i historycznych było opisanie historii niektórych rodów i miejscowości powiatu wałeckiego oraz doprowadzenie do otrzymania przez bibliotekę gimnazjum w Wałczu, księgozbioru Sapiehy z Wielenia.
Szczególnie istotną działalnością ks. Bocheńskiego była działalność oświatowa, do której przykładał dużą wagę. Jako proboszcz uczył młodzież szlachecką oraz krzewił oświatę wśród ludu wiejskiego, ucząc i pomagając materialnie biednym.
W 1806 r. w sytuacji braku odpowiednich kandydatów na polskie urzędy tworzone na ziemiach zaboru pruskiego, zajmowanych przez wojska napoleońskie, włączył się aktywnie do działań nowo organizowanych władz polskich w Bydgoszczy. Od końca 1807 r. urzędował w Prefekturze Departamentu Bydgoskiego, gdzie jako konsyliarz zajmował się sprawami oświatowymi i wyznaniowymi. Dysponując dużą samodzielnością, jako członek jednoosobowego „wydziału edukacyjnego”, kierował z ramienia prefekta Antoniego Gliszczyńskiego sprawami szkolnictwa. Dużo uwagi poświęcał gromadzeniu środków niezbędnych do utrzymania szkół, w tym także na remont budynku kolegium jezuickiego, w celu przystosowania go na siedzibę bydgoskiej szkoły departamentalnej.