Jan Ignacy Radoliński herbu Leszczyc (ur. 1769 w Białej – zm. 1845 w Poznaniu) – zastępca prefekta departamentu bydgoskiego Księstwa Warszawskiego, marszałek sejmiku wałeckiego, poseł na Sejm Księstwa Warszawskiego.
Życiorys Urodził się 12 sierpnia 1769 r. w Białej w byłym powiecie pilskim. Był synem Andrzeja Radolińskiego, podkomorzyca wschowskiego, szambelana króla Fryderyka Wilhelma II i Anny Gajewskiej - kasztelanki rogozińskiej. Po ojcu odziedziczył dobra: Białą, Radolin i Napachanie.
W wieku 20 lat, za specjalną zgodą króla pruskiego (z uwagi na mały wzrost) wstąpił w stopniu oficera do nowo w tym czasie utworzonego pułku pruskiego „Gardes du Corpus”. W 1794 r. po wybuchu powstania kościuszkowskiego, wystąpił z wojska pruskiego i udał się w podróż po Europie. Dotarł do Włoch i Francji. W towarzystwie hrabiego Lucchesiniego został przyjęty w Paryżu przez Napoleona w 1803 r. Po przybyciu Napoleona do Poznania zaoferował mu swoją służbę.