W XVII wieku do głównej świątyni dobudowano narteks z kopułą w stylu późnobizantyńskim. Ściany wewnętrzne pokryto bogatą dekoracją malarską, przypisywaną głównie Ioannisowi Ippatosowi – inskrypcja informuje o roku ich wykonania 1682, choć część fresków może być późniejsza. W okresie zaboru tureckiego posiadłości klasztoru pokrywały plantacje oliwek, toteż pomieszczenia łaźni przebudowano na olejarnię, zachowaną tak do dziś. Obiekt stanowi obecnie muzeum państwowe.
W pobliżu zachował się jeszcze jeden podobny klasztor, nieco mniejszy, aktualnie niezamieszkany, sporadycznie użytkowany liturgicznie. Pozostałe bizantyńskie obiekty Kiesariani istnieją w stanie ruin. Są to klasztory, chrześcijańska bazylika z X wieku, powstała w miejscu VI-wiecznej, i strażnica wojskowa z wieżą obserwacyjną.
Zobacz też Klasztor Dafni
Uwagi
Linki zewnętrzne informacja o obiekcie na stronie Ministerstwa Kultury i Turystyki obszerna informacja w języku greckim strona metropolii kościelnej Kiesariani
Kategoria:Architektura bizantyńska w Grecji Kategoria:Obiekty sakralne w Atenach Kategoria:Klasztory prawosławne w Grecji Kategoria:Muzea w Grecji Kategoria:Zabytki Aten