operacyjnych.

11 października 1982 Minister Obrony Narodowej wyróżnił go wpisem do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich” „za wzorową służbę i pracę w Siłach Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz szczególne zasługi dla socjalistycznej Ojczyzny w okresie stanu wojennego”. W 1984 roku został mianowany generałem dywizji.

Od 1986 zastępca szefa sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego. W latach 1989–1990 pozostawał w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej. 24 kwietnia 1990 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowejPodziękowanie za wzorową służbę i pracę, "Żołnierz Rzeczypospolitej", nr 17, 25 kwietnia 1990, s. 2.. Przeniesiony w stan spoczynku z dniem 23 listopada 1990.

W latach 1985–1990 członek Rady Naczelnej oraz Zarządu Głównego ZBoWiD. W latach 1993–1995 członek Rady Kombatantów przy Prezydencie RP. W latach 1999–2007 prezes Zarządu Głównego Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.