W 1939 r. opracowano wersję dla wojska. Wzmocniono tylne zawieszenie i dołączono platformę, w której mieściło się 6 żołnierzy. Powstała również wersja pick-up GAZ-M415.
Produkcję wstrzymano 21 sierpnia 1941 roku, po ataku Niemiec na ZSRR. Zakończono ją w 1943 roku, po zaprojektowaniu samochodu GAZ M-20 Pobieda, który wprowadzono do produkcji w 1947 r.
GAZ-11-73 thumb|left|Odrestaurowany GAZ-M1 (nieoryginalne koła) thumb|left|GAZ-11-73 w muzeum wytwórni filmowej Mosfilm
Odmianą rozwojową samochodu GAZ-M1 był GAZ-11-73, wyposażony w nowy silnik R6 GAZ-11 o pojemności 3,5 l i mocy 76 KMGAZ 11-73, „Awtoliegendy SSSR” Nr 19, DeAgostini 2009, ISSN 2071-095X (ros.), s. 14.. Silnik ten był bezlicencyjną kopią amerykańskiego 87-konnego silnika Dodge D-5, przy tym w procesie przewymiarowania go na system metryczny zmniejszono pojemność z 3568 cm³ do 3485 cm³GAZ 11-73, „Awtoliegendy SSSR” Nr 19, DeAgostini 2009, ISSN 2071-095X (ros.), s. 3–5.. Silnik GAZ-11 pojawił się w 1938 roku, lecz zdołano go wdrożyć do produkcji od 1940 roku (silnik ten stał się następnie podstawą do opracowania silników dla samochodów GAZ-12 ZIM, GAZ-51 i GAZ-52, produkowanych aż do 1992 roku). Nowy samochód odróżniał się od GAZ-M1 wydłużoną wypukłą atrapą chłodnicy i innymi podłużnymi kratkami wylotowymi powietrza po bokach maski.