Powstała dokumentacja jej detektywistycznych przygód. Role zostały odwrócone w projekcie Shadow (1981), gdzie artystka poprzez swoją matkę wynajęła prywatnego detektywa, by śledził ją i w ten sposób dostarczył dowodów na temat jej egzystencji. Oprócz zapisu fotograficznego, artystka zestawia dwie narracje, spis sporządzony przez detektywa i swoje własne notatki z wydarzenia. W projekcie The Sleepers (1980) Calle zaprosiła do swojego domu 24 osoby, znajomych i obcych, by przez 8 dni bez przerwy spali w jej łóżku. Fotografowała swoich gości co godzinę.
Następnym projektem związanym z voyeuryzmem był The Hotel (1981).
Pierwszym projektem, który stał się dostępny dla szerszej publiki, był Address Book (1983) – cykl 28 artykułów stworzony i opublikowany dla francuskiego dziennika Libération. Całość składa się z wywiadów przeprowadzonych ze znajomymi właściciela książki adresowej, którą Calle znalazła na ulicy i skopiowała przed oddaniem. Celem było stworzenie portretu psychologicznego. Publikacje transkryptu rozmów artystka dodatkowo zestawiała z fotografiami ulubionych postaci. Właściciel notesu, Pierre Baudry, po odkryciu projektu był nim oburzony jako naruszeniem prywatności.
Kategoria:Francuscy fotografowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1953