Robert de Cotte (ur. 1656 w Paryżu, zm. 15 lipca 1735 w Passy) – francuski architekt i dekorator. Uczeń, szwagier i główny współpracownik Jules’a Hardouin-Mansarta, z którym zrealizował m.in. wnętrze wersalskiej kaplicy pałacowej i Grand Trianon. Pochowany w kościele Saint Germain l’Auxerrois w pobliżu Luwru w Paryżu.
Życiorys Syn i wnuk architektów. Jako przedsiębiorca uczestniczył w budowie słynnej machiny hydraulicznej w Marly. W 1685 wstąpił do pracowni Hardouin-Mansarta i ożenił się z jego szwagierką, Catherine Bodin. Przyjęty do Królewskiej Akademii Architektury 10 stycznia 1687, w 1708 został jej dyrektorem oraz pierwszym architektem królewskim. Miał dwóch synów: Jules-Robert de Cotte, senior Château-Gontier, poszedł w ślady ojca i był architektem królewskim, intendentem budowli, ogrodów, sztuk i manufaktur, dyrektorem mennicy, radcą (conseiller amateur) Akademii w 1710. Jean-Armand de Cotte był księdzem, doktorem Sorbony, kanonikiem i opatem w Lonlay w Dolnej Normandii.
Dzieła architektoniczne Kościół Saint-Charles-Borromée, Sedan, 1685;