Mobilizacja Dywizjon był jednostką mobilizującą. Zgodnie z uzupełnionym planem mobilizacyjnym „W” dowódca dywizjonu był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji niżej wymienionych jednostek artylerii przeciwlotniczej, wpisanych na jego tabelę mob.: dowództwo dyonu półstałego artylerii plot. nr 111, bateria półstała artylerii plot. 75 mm typ II nr 111, bateria półstała artylerii plot. 75 mm typ II nr 112, bateria półstała artylerii plot. 75 mm typ II nr 113, bateria półstała artylerii plot. 75 mm typ II nr 114, bateria motorowa artylerii plot. typ A nr 2, bateria motorowa artylerii plot. typ A nr 22. Dywizjon nie był oddziałem gospodarczym, dlatego pod względem mobilizacji materiałowej był przydzielony do 28 pułku artylerii lekkiej. Wszystkie jednostki były mobilizowane niejawnie (w alarmie), w grupie jednostek oznaczonych kolorem brązowym (podgrupa 2 – OPL).
23 sierpnia 1939 zarządzona została mobilizacja całej grupy brązowej (bez podgrupy 4). Rozpoczęcie mobilizacji wyznaczono na godz. 6.00 24 sierpnia.